ตอนที่ 106 เส้นสายของเสิ่นจือจู้

โจวฉือเหยี่ยนแย่งเสื้อคืนจากพี่ชายภรรยาคนรองไม่ได้ จึงได้แต่กระแอมเบา ๆ แล้วว่า “ผมกลับไปเอาเสื้อที่วิลล่าอีกตัวดีกว่า—”

ฟู่หรานได้ยินก็คิด อะไรนะ เขาใส่ไปตัวหนึ่งแล้ว โจวฉือเหยี่ยนยังมีอีกเหรอ

เขารีบพูดขึ้น “ดีจัง คุณโจวกลัวผมหนาว เลยตั้งใจจะให้ผมใส่เพิ่มอีกตัวใช่ไหม”

“เอ่อ...นี่” โจวฉือเหยี่ยนหยุดฝีก้าว มองภรรยาของตัวเองอย่างลังเล

ดวงตาคมเข้มของเขาแฝงความน้อยใจไว้บาง ๆ ก้นตาหดแน่น ราวกับหางฟูฟ่องใหญ่ตกห้อยลงไปจนหมด

ลมหายใจของเฉิงเจี้ยนเวยหนักอึ้งลง

วินาทีถัดมา เธอก็เอาเสื้อคลุมของฟู่หรานครอบลงบนหัวของฟู่หรานเอง พูดทีละคำ “หนาวใช่ไหม? งั้นก็ใส่ไปสิ ใส่ให้หมดเลย ใส่ตัวใหญ่ ๆ ด้วย”

เธอโมโหจนอยากอัดพี่รองสักร้อยหมัด