กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เมื่อได้ยินว่าเฉิงเจี้ยนเวยกับเสิ่นจือจู้แก้ปัญหาเรื่องการหว่านเมล็ดข้าวสาลีได้แล้ว ลำโพงของทีมรายการก็ดังขึ้น
“สวัสดีทุกคน ผมคือผู้กำกับเฉียน เพื่อนเก่าของทุกคน ไม่เจอกันนาน ผมคิดถึงทุกคนจะแย่แล้ว” เสียงของผู้กำกับเฉียนแฝงความกระเซ้า “ไม่รู้ว่าทุกคนคิดถึงผมกันไหม”
เฟิงเหมี่ยนพูดเย็น ๆ ว่า “ทุกครั้งที่นายพูดก็ไม่มีเรื่องดี ๆ สักที คราวนี้มีเรื่องอะไรอีก”
ฟู่หราน “ผู้กำกับเฉียน มีอะไรก็พูดมา จะตดก็—”
เขารีบกลืนคำพูดของตัวเองกลับไป อ้อ ใช่ เขาเป็นดาราชาย เขาพูดคำหยาบไม่ได้ เขาทำให้ใครขุ่นเคืองไม่ได้
เซิ่งหนิงช่วยเติมให้จนครบประโยค “ฟู่หรานหมายความว่ามีตดก็ปล่อยออกมา”