กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เฉิงเจี้ยนเวย เราไม่ได้แต่งงานตามสัญญากันสักหน่อย เรา… นี่มันแผนที่ผมวางไว้เนิ่นนานต่างหาก”
เสียงของโจวฉือเหยี่ยนแหบพร่าอย่างอดกลั้นไม่ไหว พูดจบ ริมฝีปากก็ทาบลงมาอีกครั้ง
ริมฝีปากของเขาแดงระเรื่อ หางตาแต้มด้วยสีเรื่อหลังคล้อยตามอารมณ์ ลมหายใจก็ไม่มั่นคงเอาเสียเลย
ริมฝีปากของจันทร์น้อย ชนะลูกอมทั้งปวงในโลกนี้ หวานเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้ นุ่มกว่าที่คิด และยัง…
น่าจูบเหลือเกิน
โจวฉือเหยี่ยนลืมตาขึ้น มองดวงตาหงส์งามเย้ายวนของเฉิงเจี้ยนเวยที่อยู่ใกล้แค่คืบ เห็นความประหลาดใจและความหลงใหลชั่วครู่ในดวงตาของเธอ ในใจก็ผุดความคิดพิลึกขึ้นมาว่า ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากจูบแบบนี้ต่อไป ไม่สนว่าโลกจะดับสลาย