ตอนที่ 91 โจวฉือเหยี่ยนเวอร์ชันเปิดอก

ได้รับการให้อภัยจากภรรยา ช่างดีจริง ๆ

เพียงแต่โจวฉือเหยี่ยนก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ทันที

“เดี๋ยว เฉิงเจี้ยนเวย เธอไปหอมไปกอดไปชูสูงใส่ใครอีก?”

เขาหยุดร้องไห้ชั่วครู่ ช้อนดวงตาสีดำที่ยังเปียกชื้นขึ้นมองเธอ ปลายจมูกยังแดงก่ำ ถามอย่างงงงวยแต่จริงจัง

เฉิงเจี้ยนเวย: “……”

ไม่ใช่สิ นี่มันแค่คำที่เธอพูดโวออกไปเท่านั้นเอง

อย่างมากที่สุดก็แค่เวลาดีใจเธอจะหิ้วเสิ่นจือจู้ขึ้นมาหมุนสองรอบ — แบบที่เท้ายังแตะพื้นน่ะ

“ไม่มีใครทั้งนั้น ฉันพูดผิดเอง แต่ว่าโจวฉือเหยี่ยน นายเลิกร้องไห้สักทีได้ไหม คนที่ไม่รู้เห็นคงนึกว่าฉันรังแกนาย” เธอพูดเสียงเบา

“เวยเวยไม่ได้รังแกผม เป็นผม...ที่ซึ้งเกินไป”