เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
น้องชายลูกพี่ลูกน้องของคลั่งเฟิงสุดขีดบงการโทรศัพท์มือถือของเขาอีกครั้ง
ในรถ โจวฉือเหยี่ยนขับรถอยู่ อดไม่ได้ที่จะแอบชำเลืองมองเธอด้วยหางตา
เฉิงเจี้ยนเวยหลับไปแล้ว ใบหน้าเล็ก ๆ เอียงเบา ๆ ไปทางหน้าต่างรถ ใบหน้ายามหลับสงบนิ่ง ผมดำนุ่มสลวยของเธอไหลลงมาที่ท้ายทอยราวกับผ้าไหม ยิ่งขับให้ผิวขาวผ่องเป็นยองใยราวกับหยก
แสงอาทิตย์อัสดงยามเย็นราวกับทรายทองที่ถูกบดละเอียด สาดลงบนคิ้วและดวงตาที่ปิดสนิทของเธอ พัดพาเอาความวุ่นวายของโลกภายนอกมาปกคลุมหัวใจเขาอย่างอ่อนโยน
โจวฉือเหยี่ยนยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว มุมปากยกขึ้นเบา ๆ
เขาขับอย่างนุ่มนวล เส้นทางที่ตอนเฉิงเจี้ยนเวยขับมาใช้เวลาไม่ถึง 40 นาที เขากลับใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมง จนกระทั่งรถทีมงานรายการที่ตามถ่ายซึ่งถูกทิ้งห่างไว้ข้างหลังก็ตามทันขึ้นมา