ตอนที่ 34 สนใจเข้าเว่ยหรานมาเป็นศิลปินไหม

เฉิงเจี้ยนเวยก้มตัวลง แบกถุงแป้งหนึ่งถุงขึ้นบ่าอย่างสบาย ๆ “สามถุงมากเกินไป ซื้อแค่สองถุงพอ เปลืองก็ไม่ดี”

โจวฉือเหยี่ยนพยักหน้า หันหลังแบกถุงข้าวสารเดินนำหน้า อยากรีบวิ่งออกไปจ่ายเงิน

เขารู้ว่าเฉิงเจี้ยนเวยไม่ต้องการให้เขาช่วย แต่ขอแค่เขาวิ่งเร็วพอ จ่ายเงินเร็วพอ ก็จะกลับมาแบกแป้งถุงนี้ต่อให้เธอได้

“โจวฉือเหยี่ยน นายวิ่งอะไร?”

“ผม… ผมไม่ได้วิ่งนะ”

เฉิงเจี้ยนเวยถูกกระตุ้นความอยากเอาชนะขึ้นมา ขมวดคิ้วว่า “นายวิ่งเร็วขนาดนั้น มองความเร็วฉันไม่เข้าตาเหรอ?”

โจวฉือเหยี่ยน “ไม่ใช่ ผมไม่ได้วิ่งจริง ๆ”

สีหน้าเฉิงเจี้ยนเวยเย็นเรียบราวกับน้ำนิ่ง แล้วจู่ ๆ ก็เร่งฝีเท้าวิ่งออกไป

โจวฉือเหยี่ยนจำใจแบกถุงข้าวสารวิ่งตามไปด้วย