ตอนที่ 36 ไม่มั้ง แม้แต่แขนเสื้อก็ยังตบทรัพย์เหรอ

เฉิงเจี้ยนเวยไม่รู้ว่าคอมเมนต์กำลังพูดถึงอะไร เธอมีแรงเยอะมาตั้งแต่เด็ก แถมเคยฝึกมา การสับซี่โครงแกะจึงไม่ใช่เรื่องน่าพูดถึงเลย

ส่วนฟู่เฉิน เขาก็อายุปูนนี้แล้ว ทั้งไม่ชอบออกกำลังกาย ทั้งวัน ๆ เอาถ้วยเก็บอุณหภูมิแช่เก๋ากี้บำรุงร่างกาย แรงน้อยก็สมเหตุสมผล

ราชาจอเงินฟู่ที่อายุปูนนี้ทรุดลงบนโซฟาในห้องรับแขก กอดถ้วยเก็บอุณหภูมิของตัวเองไว้ ใกล้จะร้องไห้แล้ว

เฉิงเจี้ยนเวยล้างปลากะพงที่ร้านจัดการไว้จนสะอาด ใช้มีดกรีดบนตัวปลาสองสามแผล เอาเกลือกับขิงทาให้ทั่วหลังปลาหมักเพื่อดับกลิ่นคาว จากนั้นหั่นต้นหอมกับขิงเป็นเส้นเตรียมไว้

โจวฉือเหยี่ยนเดินเข้าครัวตามเธอมาอย่างเป็นธรรมชาติ เห็นเธอผูกผ้ากันเปื้อนเองแล้วก็รู้สึกเสียดายนิด ๆ