กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“อันนี้เท่าไหร่?”
ได้ยินคำถามของเฉิงเจี้ยนเวย เจ้าของร้านที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์เก็บเงินก็สะดุ้งทั้งตัว
“สาม... หกสิบบาทต่ออัน ร้อยหนึ่งได้สองอัน คนสวย ตะกร้าไม้ไผ่ร้านเราคุณภาพดีมากนะ ทอด้วยมือล้วน ๆ ถ้าคุณเอาไปเก็บเห็ดหรือเก็บข้าวโพด ทั้งเบา ทั้งสวย ใช้ไปนาน ๆ ก็ไม่พัง”
เจ้าของร้านกลืนคำว่า “สามสิบ” กลับลงคออย่างฝืน ๆ
เขาสังเกตสองคนนี้มานานแล้ว... แม่เจ้า สองคนนี้หน้าตาดีเกินไปแล้ว ยังมีช่างกล้องตามหลังมาอีก ราวกับกำลังถ่ายละครโทรทัศน์เลย
เฉิงเจี้ยนเวยเลิกคิ้ว “หกสิบ? แพงเกินไปแล้ว เอาอันพลาสติกข้าง ๆ ฉันนี่แหละ อันนี้เท่าไหร่?”