เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ผมรู้ชื่อคุณเฉิง คุณเฉิง ที่จริงผมเป็นแฟนคลับของคุณ”
“แฟนคลับ?”
เฉิงเจี้ยนเวยกับฟู่เฉินถามกลับพร้อมกันอย่างประหลาดใจ
เธอมีแฟนคลับด้วยหรือเนี่ย?
โจวฉือเหยี่ยนพยักหน้าโดยไม่หลบเลี่ยง สายตามองเฉิงเจี้ยนเวย “ใช่ ผมชอบคุณเฉิงมาหลายปีแล้ว”
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำมีเสน่ห์ ดวงตาลึกดำราวหมึก ในวินาทีที่เอ่ยคำว่า “ชอบ” กลับสว่างวาบขึ้นมาทันที ริมฝีปากบางยกขึ้นเล็กน้อย ราวกับคำนั้นถูกกลืนวนอยู่ในปากฟันนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างศรัทธาและจริงจัง
แต่เขาพูดเบามาก จนดูเหมือนความจริงจังนั้นเป็นเพียงความรู้สึกไปเองของเธอ
เฉิงเจี้ยนเวยสบตากับโจวฉือเหยี่ยน เธอมองออกว่าสายตาที่เขามองเธอนั้นเป็นอย่างที่เขาพูดจริง ๆ เหมือนแฟนคลับที่มองเห็นไอดอล
เธอทอดสายตาลง กดความรู้สึกแปลก ๆ ในใจเอาไว้
เธอแต่งงานกับผู้ชายคนนี้มาเกือบสองเดือนแล้ว จะถูกคำว่า “ชอบ” คำเดียวทำให้ใจเต้นได้ยังไง