ตอนที่ 7 ไม่ไว้หน้ากันสักนิดเลยเหรอ?

“คุณเป็นใคร?”

เมื่อได้ยินโจวฉือเหยี่ยนถามว่าเขาเป็นใคร รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิงเหมี่ยนก็แข็งค้าง

“คุณโจวช่างขี้หลงขี้ลืมจริง ๆ ผมเฟิงเหมี่ยนแห่งตระกูลเฟิงไง”

เขาฝืนรักษาท่าทีเอาไว้ แล้วพูดว่า “งานเลี้ยงวันเกิดครบ 70 ปีของคุณนายผู้เฒ่าโจวครั้งก่อน เราสองคนได้พบกัน และคุณยังพูดถึง «อนาคตไร้ขอบเขต» ภาพยนตร์ที่บริษัทเราสร้างด้วย”

โจวฉือเหยี่ยนหรี่ตา น้ำเสียงเฉยเมย “อ้อ ยินดีที่ได้รู้จัก”

หึ ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเวยเวยรับบทหญิงรองใน «อนาคตไร้ขอบเขต» ให้เขาเสียเวลาสนใจเฟิงเหมี่ยนแม้แต่วินาทีเดียวก็ถือว่าเขาแพ้แล้ว

เฉิงเจี้ยนเวยที่อยู่ข้าง ๆ เงี่ยหูฟังโดยไม่รู้ตัว

มุมปากของเฟิงเหมี่ยนเพิ่งจะยกขึ้นอีกครั้ง โจวฉือเหยี่ยนก็เอ่ยขึ้นมาราวกับพูดเล่น “คุณคือลูกคนที่สองในทายาททั้งสี่ของตระกูลเฟิง ใช่ไหม”

ทายาททั้งสี่คน ลูกคนที่สอง

ราวกับถูกดาบแทงเข้ากลางใจเฟิงเหมี่ยน กระเพาะของเขาเจ็บขึ้นมาทันที เขากัดฟันพยักหน้า “...ผมเอง”