เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 47 เล่ห์เหลี่ยมของผู้รู้แจ้ง
เห็นเพียงหยางเจี่ยนโค้งกายประสานมืออย่างนอบน้อม “พี่หลิงอวิ๋น หยางเจี่ยนขอเอ่ยขอโทษแทนน้องสาวด้วย น้องสาวข้ายังไม่เดียงสา โปรดอย่าได้เก็บมาใส่ใจเลย”
“อย่าๆ!” หลิงอวิ๋นจื่อรีบก้าวเข้าไปคว้าจับท่อนแขนของหยางเจี่ยนเอาไว้ แล้วหันศีรษะไปมองกระท่อมไม้หลังน้อยของหยางฉานแวบหนึ่ง
ผ่านช่องว่างของหน้าต่าง สามารถมองเห็นแสงตะเกียงน้ำมันที่หยางฉานเพิ่งจะจุดขึ้น
หลิงอวิ๋นจื่อเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเบาๆ “ก็… ไม่มีอะไรหรอก ข้าชินกับการโดนคนขึ้นเสียงข่มขู่แล้วล่ะ ต้องโทษที่ปกติข้าทำตัวไม่จริงจังเอง ไม่เกี่ยวกับนางหรอก ไม่เกี่ยวกับนางเลย”
“น้องสาวข้ากำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ข้าที่เป็นพี่ชายก็สปอยล์นางเกินไปตลอด ถึงได้สั่งสมจนเป็นนิสัยเช่นนี้ ทั้งหมดเป็นความผิดของหยางเจี่ยนเอง หวังว่าพี่หลิงอวิ๋นจะไม่ถือสา”