ตอนที่ 48 คิดบัญชี

ตอนที่ 48 คิดบัญชี

ตำหนักเฉียนซินอันเรียบง่ายโบราณ แสงแดดยามเช้าส่องผ่านช่องสลับของซี่หน้าต่าง ตกกระทบลงบนพื้นโบราณเป็นจุดด่างดวงกระจัดกระจาย

ลึกเข้าไปในตำหนักใหญ่ ซวีผูถีนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะนั่งสมาธิ ในมือยังคงกุมไม้สีดำชิ้นนั้นไว้พลางก้มหน้าสลักลายอย่างละเอียดประณีต

“ว่าไง อยากกลับมาจำศีลอยู่อารามแล้วรึ?” เขาเอ่ยถามอย่างเอื่อยเฉื่อย

ชิงเฟิงจื่อผู้นั่งอยู่บนตำแหน่งรองข้างๆ พยักหน้าเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ท่องเที่ยวมาหลายปีเช่นนี้ รู้สึกเหน็ดเหนื่อยอยู่บ้างจริง ข้าอาจจะแก่ตัวลงแล้วมั้ง ช่วงนี้ฝันถึงวันเวลาเก่าๆ

ในอารามเต๋าทุกค่ำคืน รู้สึกคิดถึงยิ่งนัก จึงได้กลับมา หวังว่าท่านอาจารย์จะเมตตาอนุญาต”

ซวีผูถียิ้มบางๆ มีดสลักในมือไม่หยุดลงเลยแม้แต่น้อย เขายกไม้สีดำชิ้นนั้นขึ้นเปลี่ยนมุมเอียงส่องกับแสง เป่าเศษไม้ด้านบนออกเบาๆ แล้วก้มหน้าแกะสลักต่อ เอ่ยช้าๆ ว่า

“เรื่องแค่นี้มีอะไรให้ไม่อนุญาตกัน เจ้าแค่ไปท่องเที่ยว ไม่ใช่ถูกข้าขับออกจากสำนักเสียหน่อย เพียงแต่เหตุผลที่กลับมาคงไม่ใช่เพราะคิดถึงละมั้ง”