เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 45 โซ่ตรวนเหล็กดำ
ใช้ไหล่ดันประตูห้องของลิงให้เปิดออก หยางฉานก็สะบัดมือทุ่มปีศาจน้อยสองตัวลงบนพื้นทันที
ยามนี้ลิงตื่นตั้งนานแล้ว มันนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงนอน บนมือสวมโซ่ตรวนเหล็กดำที่ซวีผูถีส่งมา ดวงตาคู่หนึ่งแดงฉานไปหมด ส่วนกล้ามเนื้อบนร่างกายยังคงเกร็งแน่นและสั่นสะท้าน
เขี้ยวสองซี่เผยให้เห็นรำไรระหว่างริมฝีปากที่เผยอออกเล็กน้อย คล้ายว่าจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ
เพียงแค่เหลือบมองปีศาจน้อยสองตัวครู่หนึ่ง ลิงก็หันไปจ้องมองหยางฉานเขม็ง
ดวงตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความเป็นศัตรู
“ฆ่าเสียสิ” หยางฉานพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ “โลหิตสามารถบรรเทาความเจ็บปวดของเจ้าได้อย่างรวดเร็ว”
พอได้ยินคำนี้ ปีศาจน้อยสองตัวก็ตกใจกลัวจนกอดกันกลมทันที
ลิงยังคงจ้องมองนางเขม็ง และพูดด้วยเสียงสั่นสะท้านว่า “เจ้าตั้งใจทำให้ข้าถูกโดดเดี่ยว ใช่ไหม?”
หยางฉานไม่ได้ตอบ เพียงแต่ชี้ไปที่ปีศาจน้อยสองตัวแล้วเร่งรัดว่า “ฆ่าเสียสิ”