กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 44 ปีศาจน้อยสองตน
วันต่อมาหลังจากเจ้าลิงก่อเรื่องวุ่นวายในหอเก็บคัมภีร์ ทุกอย่างในอารามเต๋าก็คล้ายจะกลับคืนสู่ความสงบเงียบ
แสงแดดอันสดใสส่องผ่านช่องรอยต่อของหน้าต่าง ตกกระทบลงบนพื้นเป็นดวงพร่างพราย
ตันถงจื่อเอนกายเอียงๆ ใช้มือแต้มยาทาเล็กน้อย ทาทีละนิดลงบนบาดแผลตรงไหล่ของตนเอง มือหนึ่งก็คัดคัมภีร์อย่างตั้งอกตั้งใจ คอยแต้มหมึกเป็นระยะ
“ตาแก่นั่น ถึงกับใช้แท่นฝนหมึกขว้างใส่ข้า… เฮ้อ ก่อนหน้านี้เคยเห็นเขาขว้างใส่แค่ศิษย์น้องแปดเท่านั้นเอง”
ชิงอวิ๋นจื่อที่อยู่ข้างๆ ใช้โถบดยาอย่างละเอียด นำผงยาด้านในใช้แปรงค่อยๆ ปัดลงบนแผ่นไม้ไผ่จารึกที่บุด้วยผ้าโปร่งบางซึ่งวางอยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้าว่า
“อาจารย์เกลียดการที่ศิษย์ร่วมสำนักเข่นฆ่ากันที่สุดในชีวิต เจ้าทำเช่นนี้ไม่เท่ากับฝ่าฝืนข้อห้ามใหญ่หรอกหรือ?”
“ข้า!” ตันถงจื่ออึ้งไปชั่วครู่ ยื่นปากถอนหายใจ “ข้าไม่ได้โมโหจนขาดสติหรอกหรือ ก็ไม่ใช่เพราะยัยหยางฉานนั่นยั่วโมโหหรือไง เจ้าว่า ข้าจะมีทางฆ่าเจ้าลิงนั่นจริงๆ ได้เรอะ?”
“ข้าว่ามีความเป็นไปได้นะ” ชิงอวิ๋นจื่อเหลือบมองเขาอย่างหยอกเย้า แล้วก้มหน้าทำงานในมือต่อ
ตันถงจื่อถลึงตาใส่กลับด้วยความขุ่นแค้น มองเขาบดยานี้เสร็จก็บดยานั้นต่อ ไม่รู้จักจบสิ้น