ตอนที่ 41 ไม่ยอมจำนน

ตอนที่ 41 ไม่ยอมจำนน

“หะหะหะหะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…”

มันคือเสียงหัวเราะอันน่าสะพรึงกลัวนั่นอีกแล้ว แยกไม่ออกว่าจริงหรือเท็จ ดังก้องไปทั่วทั้งอารามเต๋า หัวเราะจนทุกคนหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ

ทุกคนต่างกลั้นหายใจ บรรยากาศเงียบสงัดไร้เสียง

ร่างโดดเดี่ยวที่ชุ่มไปด้วยโลหิตอาบอยู่ภายใต้แสงจันทร์ ร่างนั้นสั่นเทา พลางค่อยๆ หันหัวกลับมา ปาดเลือดสีแดงฉานที่มุมปาก แล้วเอานิ้วเข้าปากดูด มองจากบนลงล่าง

ใช้ดวงตาที่แดงก่ำคู่นั้นกวาดสายตามองผู้ฝึกตนขั้นรับเทพด้วยกันที่บัดนี้สูญเสียจิตวิญญาณในการต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง

“วาง…ใจเถอะ” หอบหายใจกระชั้น มุมปากที่แสยะออกเล็กน้อยฝืนเค้นประโยคหนึ่งออกมา “ข้า…จะไม่ฆ่าเจ้า แต่ถ้านอกเหนือจากนี้น่ะ ไม่…รับประกันทั้งนั้น”

ทุกถ้อยคำที่ตกลงในใจของเจ้าตาเดียวต่างปลุกคลื่นลมรุนแรงโหมกระหน่ำ

จิตใจพังทลายลงในพริบตา!