เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 40 บุกหอเก็บคัมภีร์
ระบาย ระบาย ตอนนี้สิ่งที่เจ้าลิงต้องการที่สุดก็คือการระบาย
ไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงมาจากไหน พลุ่งพล่าน ราวกับไม่มีวันหมดสิ้น เพียงกระโดดทีเดียวก็ไกลหลายสิบเมตร กระโดดทีเดียวก็สูงถึงห้าวา แม้จะเป็นหน้าผาสูงชัน ก็ยังเหยียบย่างได้ราวกับพื้นราบ
ประหนึ่งเหินเมฆขี่หมอก
เท้าข้างนั้นกระทืบลงบนกิ่งไม้ที่หยุดพักจนกิ่งไม้หนาเท่าปากชามแตกหัก กรงเล็บข้างหนึ่งตะปบผ่านลำต้นไม้ ทิ้งรอยเล็บทั้งห้าเอาไว้
กิ่งไม้แหลมคมครูดผ่านร่างของเขา บาดผิวหนังจนฉีกขาด แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย
ในทางกลับกัน เลือดสดๆ ที่สาดกระเซ็นออกมากลับยิ่งทำให้เขาคลุ้มคลั่งและตื่นเต้นยิ่งขึ้น!
เขาข้ามผ่านยอดเขา ทะลวงผ่านป่าไม้ มุ่งตรงเป็นเส้นตรงไปยังหอเก็บคัมภีร์โดยไม่หยุดพักแม้แต่ชั่วขณะเดียว