ตอนที่ 42 หัวใจแกร่งดั่งหิน

ตอนที่ 42 หัวใจแกร่งดั่งหิน

ช่วงเวลากว่าสิบปี กล้ำกลืนทนรับความทุกข์ทรมานทั้งหมดไว้เพียงลำพัง

ลิงหินตัวนี้ดูเหมือนจะเคยชินกับการแบกรับความเจ็บปวดทั้งหมดมานานแล้ว สำหรับเขาแล้ว ไม่ว่าจะต้องทนรับอะไรเขาก็ยอม ยินดีที่จะกัดฟันทนข้ามผ่านมันไป

กาลเวลาสลักรอยแผลเป็นลงบนร่างของเขา ทว่ากลับมอบหัวใจที่แกร่งดั่งหินผาให้แก่เขา ซึ่งเพียงพอจะต้านทานความเจ็บปวดทั้งหมดในใต้หล้า

ขอเพียงไปถึงเป้าหมายสุดท้ายได้ เมื่อถึงเวลานั้น บาดแผลทุกรอยบนร่างก็จะเปล่งประกาย ร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผล หัวใจที่แหลกเหลวเป็นพันรูพรุน ทุกสิ่งจะกลายเป็นประจักษ์พยานแห่งชัยชนะ

ขอเพียงไปถึงฝั่งโน้นได้ ทุกอย่างล้วนคุ้มค่า

ทว่าในค่ำคืนนี้ ยามที่เรื่องราวในอดีตทั้งหมดมาบรรจบอยู่ตรงหน้า อารมณ์ความรู้สึกถูกขยายใหญ่ขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด จู่ๆ เขาก็มีชั่วพริบตาหนึ่งที่ไม่อยากจะทนอีกต่อไป อยากจะระบายออกมาอย่างบ้าคลั่ง

อยากจะยอมแพ้ อยากจะตาย อยากจะยุติละครปาหี่อันไร้สาระนี้เสียที…

“บางที ความตายอาจจะเป็นจุดจบที่ไม่เลวเหมือนกัน” เขาคิด

วิ่งตะบึง ก้าวเหยียบลงบนพื้นหินทีละก้าว แผ่นหินแตกร้าว หนักหน่วงเสียจนสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจและปอด