บทที่ 220

บทที่ 220

"เข้าใจผิด เข้าใจผิด!"

นอกประตูมีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นคราหนึ่ง เหล่าศิษย์ถือกล่องยาลูกกลอนวิ่งโร่มาทางนี้อย่างรวดเร็ว

มู่หรงอันถูกยัดกล่องใส่ไว้ในมือ ศิษย์พี่หญิงรองกำชับนาง "รีบนำไปส่งให้ท่านอาจารย์เถอะ อันนี้ของยอดเขาหลิงซู่ต่างหาก"

มู่หรงอันยังไม่ทันเข้าใจสถานการณ์ดี ก็ถูกผลักไสให้เดินเข้าไปด้วยอาการมึนงง

ทว่าภายในห้อง

เยว่ฉางเกอกำลังขมวดคิ้วมุ่น เคี้ยววัตถุก้อนกลมรูปร่างประหลาดอยู่ นางเคี้ยวไปก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันไป "ทนไม่ไหวจริง ๆ"

ชามถูกวางกระแทกเสียงดังโคร้ง

"มีชีวิตอยู่มาตั้งนานนม กลับทำตัวออกมาได้ทุเรศลูกตาถึงเพียงนี้"

"นี่คืออะไรกัน หน้าตาละม้ายคล้ายใบไม้... นี่ตั้งใจมาหลอมยารักษาโรคหรืออย่างไร"