บทที่ 207

บทที่ 207

ชิงโจวเสวี่ยมิอาจอยู่บนยอดเขาได้ตลอดเวลา นางในฐานะเจ้ายอดเขาเฮ่ออี ต่อให้ยามปกติว่างเพียงใด ก็ยังจำเป็นต้องไปที่ยอดเขาหลักทุกๆ สองสามวัน

ยิ่งช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงการประลองใหญ่สายใน เรื่องราวก่อนหลังจึงกองพะเนิน

ทว่านางก็ยังคงขอลากับเจ้าสำนักหลินเป็นเวลาสามวัน สาเหตุหลักมาจากหยุนซูเฉินอาการไม่สู้ดีขึ้นมาอีกแล้ว

ฤดูหนาวยังไม่ผ่านพ้นไป ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วส่วนใดที่ทำให้สำลักลมหนาวเข้าอีก ดวงหน้าดวงเล็กจึงดูป่วยไข้เซื่องซึมอยู่ตลอดเวลา

บนยอดเขามีเจ้าตัวเล็กเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง สามมื้ออาหาร เสื้อผ้าการกิน ความเป็นอยู่ และเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวัน ล้วนเต็มไปด้วยกลิ่นอายควันไฟทางโลก