บทที่ 206

บทที่ 206

รั่วกู่ถึงกับสติหลุด นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดท่านอาจารย์จึงจู่ ๆ ก็ลุกขึ้นยืน ทั้งที่เมื่อครู่ยังปกติดีแท้ ๆ แต่กลับต้องมาหยุดชะงักค้างอยู่ที่เดิมหลังจากได้เห็นรูปร่างหน้าตาของเด็กคนนั้น

"ท่านอาจารย์ มีสิ่งใดไม่ถูกต้องหรือเจ้าคะ"

"ไม่มี"

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน ชิงโจวเสวี่ยจึงปรับความรู้สึกของตนเองได้ นางรู้ว่ายามนี้อีกฝ่ายยังไม่รู้จักตน นางพยายามใช้น้ำเสียงให้อ่อนโยนที่สุด "มีญาติพาเจ้ามาหรือเปล่า"

เสียงของเด็กน้อยนุ่มนิ่ม "ไม่มีเจ้าค่ะ"

"เช่นนั้นเจ้าหาทางมาถึงที่นี่ได้อย่างไร"

"..."

วันนี้ยังมิใช่วันประลองรอบใหญ่ การประลองอย่างเป็นทางการจะเริ่มในวันพรุ่งนี้

ชิงโจวเสวี่ยเห็นนางขมวดคิ้วไม่ยอมเอ่ยคำ จึงให้รั่วกู่มอบป้ายคำสั่งให้ รอจนกระทั่งนางรับไปแล้วจึงจากมา ในระหว่างนั้น มีสัมผัสเทวะสายหนึ่งคอยเกาะติดอยู่บนร่างของหยุนซูเฉินตลอดเวลา