บทที่ 199

บทที่ 199

ซิงซุ่ยสามารถนำพานางข้ามผ่านกาลเวลาได้

ทว่าย่อมต้องแลกมาด้วยราคาที่มหาศาลสำหรับสิ่งล้ำค่าฝืนลิขิตสวรรค์เช่นนี้ ในยามที่ข้ามผ่าน ชิงโจวเสวี่ยรู้สึกราวกับเส้นลมปราณทั่วร่างกำลังถูกเปลวไฟแผดเผา และได้รับความเสียหายในระดับหนึ่ง

นางรออยู่ครู่หนึ่งด้วยความรู้สึกประหลาดใจยิ่ง ความเสียหายที่เกิดจากสิ่งล้ำค่ากลับไม่สามารถฟื้นฟูได้ด้วยตนเองจากร่างกาย

ทันทีที่ชิงโจวเสวี่ยก้าวเท้าลงถึงพื้น นางก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะตลบขึ้นมาในหัว รอบกายไม่มีสิ่งใดให้เหนี่ยวรั้งไว้ นางจึงทรุดตัวลงไปกองกับพื้นทันที

สติของนางจมดิ่งสู่ความมืดมิดอีกครั้ง ไม่รู้ว่าตนเองหลับใหลไปนานเท่าใด

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง บริเวณรอบข้างก็เริ่มมีฝนโปรยปรายลงมา เป็นม่านหมอกสีขาวโพลน เม็ดฝนโปรยลงมาอย่างต่อเนื่องจนเต็มรอยเว้าบนแผ่นพื้นหิน

สถานที่แห่งนี้... ไม่ใช่แดนไท่ชู