บทที่ 196

บทที่ 196

ในวินาทีที่นางบรรลุวิถีไร้ใจ

สายฝนโปรยปรายลงมา

หยาดน้ำฝนเปียกชุ่ม ชะล้างคราบเลือดสีแดงฉานบนพื้นจนสะอาด

เซียนผู้หนึ่งที่เห็นการกระทำบ้าบิ่นควักจุดตันเถียนของตนเองอย่างต่อเนื่อง ชะงักงันไปวูบหนึ่ง อดถอยหลังไปหนึ่งก้าวไม่ได้ พินิจมองนางด้วยความระแวง

เพียงเห็นสตรีอาภรณ์ขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนคราบเลือดนั่งหมดแรงอยู่บนพื้น สายฝนโปรยปรายซัดสาดลงมาปะทะใบหน้าอย่างแรง เลือดสกปรกถูกชะล้างออก เผยให้เห็นผิวขาวซีดราวกระดาษ

"นางทะลวงผ่านแล้ว"

เทพดาราหูเทียนดึงเทพดาราสุริยะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง กระซิบกล่าวว่า "เช่นนั้นก็อย่าเพิ่งบุ่มบ่าม"

เทพดาราสุริยะมีนิสัยชอบเอาชนะ ทว่ากลับไม่สนใจคำตักเตือนของเขา เขาถือทวนเงินอยู่ในมือ เอ่ยอย่างไม่แยแสว่า "คนโลกเบื้องล่าง ต่อให้ทะลวงผ่านอย่างไร นางยังจะทะลวงฟ้าผ่าทะลุขึ้นไปได้หรืออย่างไร สู้ฉวยโอกาสลงมือตอนนี้น่าจะดีกว่า พวกเจ้าสองคนเอาแต่ชักช้าอืดอาด ช่วงเวลาสำคัญสุดท้ายก็ต้องพึ่งพาข้าผู้นี้"