บทที่ 195

บทที่ 195

ชิงโจวเสวี่ยถูกกระแทกตกลงสู่กลางไหล่เขาอย่างรุนแรงอีกครั้ง สติของนางก็ค่อย ๆ เลือนรางลง

คล้ายกับตอนที่ได้รับบาดเจ็บถี่ขึ้นในอดีต ความเร็วในการสมานแผลของนางเริ่มช้าลง จิตใจก็ถูกกัดกร่อนไปในยามที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร้ความหวังครั้งแล้วครั้งเล่า

นางปรือดวงตาที่อ่อนล้าขึ้น หันไปมองทางยอดเขาหลิงซู่แวบหนึ่ง

ศิษย์น้องหญิง

ชิงโจวเสวี่ยมองไม่เห็นเงาร่างของนางอีกต่อไปแล้ว

นางจ้องมองไปทางนั้นอย่างแน่วแน่ ยามนี้หินห้าสีลูกนั้นเองก็เสี่ยงอันตรายอย่างยิ่ง

พยายามมาถึงขั้นนี้แล้ว ดูเหมือนว่ายังคงพลาดไปหนึ่งแต้ม

สีหน้าของนางซีดเผือด ยามนี้อาภรณ์สีขาวทั้งชุดขาดวิ่นเต็มไปด้วยรอยฉีกขาด บนเส้นผมและพวงแก้ม ล้วนเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นและโลหิตผสมปนเปกัน ดูอนาถยิ่งนัก

ชิงโจวเสวี่ยขยับตัวไม่ได้ มือที่กุมกระบี่คลายออกเล็กน้อย เรี่ยวแรงทั่วร่างสลายไปดั่งเส้นไหมที่ถูกดึงออก ความฮึกเหิมมอดดับลงชั่วขณะ