บทที่ 194

บทที่ 194

เปรียบดั่งเกล็ดหิมะหนึ่งในหมื่นพันบนเขาเป่ยหยวน

ปลิดปลิวไปตามสายลม เดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำ

ทว่าเวลานี้กลับมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น

เกล็ดหิมะดอกนั้นหยุดค้างอยู่กลางอากาศ ราวกับว่าหิมะนับหมื่นพันในยามนี้ถูกแช่แข็งจนหยุดนิ่ง กลายเป็นรูปสลักอมตะ

รองเท้าเงินประณีตบรรจงข้างหนึ่งเหยียบลงบนเกล็ดหิมะบริสุทธิ์ กดให้เกล็ดหิมะจมต่ำลงเล็กน้อย

นางอาศัยแรงนั้นดีดตัวพุ่งทะยานขึ้นดุจกระเรียนเซียน ในเวลาเดียวกัน ชิงโจวเสวี่ยหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ขณะหมุนตัวกระบี่ชิงซวงก็ปรากฏขึ้นจากข้างเอว สะบัดออกราวกับแส้ยาว ทว่าประกายคมกระบี่กลับส่งเสียงแหวกอากาศดังสนั่น!

ผู้บำเพ็ญที่กำลังจะบุกทะลวงเข้ามาจากเขตผ่าฟ้า ยังไม่ทันมาถึงโลกนี้อย่างแท้จริงก็สัมผัสได้ถึงพลังอันเชี่ยวกราก

เนื่องจากรอยแยกหดตัวลงอย่างมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ การฝ่าขอบเขตเข้ามาจึงเป็นเรื่องยากลำบากยิ่งนัก

ยิ่งไปกว่านั้นในระหว่างกระบวนการนี้ พวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะโจมตีโต้กลับ