บทที่ 189

บทที่ 189

ชิงโจวเสวี่ยใช้พลังของตนเองพลิกฟื้นพลังวิญญาณแห่งโลกเบื้องล่างจนกลับคืนสู่ความสมดุล ทำให้ทั่วทั้งโลกเปลี่ยนโฉมสดใหม่หมดจด

เพื่อไม่ให้ผู้คนเบื้องบนถูกบีบคั้นจนต้องรุดลงมายังโลกเบื้องล่าง นางจึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งในการรักษาระดับพลังวิญญาณของโลกเบื้องล่างให้อยู่ในระดับเดิม ไม่ตักตวงเกินเลยและไม่บกพร่องขาดหาย

ทว่ารอยแยกที่เปิดออกจากการแตกดับของวิถีสวรรค์ เปรียบเสมือนคมดาบเล่มใหญ่ที่แขวนลอยอยู่เหนือศีรษะของผู้คนในโลกหล้าอยู่ตลอดเวลา

ตราบใดที่ความโลภและความเย่อหยิ่งในจิตใจของมนุษย์ยังคงไร้จุดสิ้นสุด ต่อให้สวมใส่ร่างจำแลงเซียน ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้

การ "ปล้นชิง" สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

นางพร้อมด้วยหยุนซูเฉินเดินทางกลับสู่แดนไท่ชู

เจ้าสำนักสาวเพิ่งจะก้าวเท้าเข้าสู่ตำหนักคู่ใจของตนเอง ก็ต้องตกตะลึงกับภาพเบื้องหน้า—ไอพลังที่ภูตมารหญิงหลงเหลือเอาไว้พวยพุ่งทะยานเสียดฟ้า กลุ่มก้อนไอสีดำแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วตำหนักชุนชิว

แน่นอนว่าผู้อื่นย่อมมองไม่เห็น

มีเพียงผู้ที่มีประสาทสัมผัสเฉียบคมเป็นเลิศเช่นชิงโจวเสวี่ยเท่านั้น จึงจะสามารถมองเห็น "ร่องรอย" เหล่านี้ได้