บทที่ 188

บทที่ 188

ความปั่นป่วนตรงบริเวณความโกลาหลราวกับการคลอดบุตร มีบางคนร้อนรนอยากจะจุติลงมาสู่โลก

ท่ามกลางประกายแสงสีทองนับหมื่นสาย พวกเขาใช้ก้อนเมฆเป็นแพรคลุมไหล่ เหยียบย่างสายลมและหิมะอันบ้าคลั่ง แต่กลับมั่นคงราวกับปักเข็มกำราบสมุทรไว้ก็ไม่ปาน

คนบนโลกเบื้องบนมีหน้าท่าเช่นไรกัน?

อาภรณ์สีม่วงทอง ดำสนิท และแดงชาดหลากหลายสีสัน มองจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว นอกจากเครื่องแต่งกายจะดูน่าเกรงขามกว่า ก็ไม่ได้แตกต่างจากผู้คนและราษฎรในโลกนี้เลย

พวกเขากวาดตามองรอบด้าน มองทัศนียภาพอันงดงามนี้ ราวกับกำลังเสพสุขกับพลังวิญญาณอันเปี่ยมล้น ณ ที่แห่งนี้

ดวงอาทิตย์ที่ร้อนระอุส่องสะท้อนจุดสีดำกลุ่มนั้นจนกลายเป็นสีแดงชาด ชวนให้ผู้คนรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ

ในดวงตาทั้งสองข้างที่ใสกระจ่างของชิงโจวเสวี่ย ยังหลงเหลือภาพอาทิตย์อัสดงครึ่งดวง แตกกระเซ็นอยู่ภายใน แสงและเงาไหลเวียน

นางค่อย ๆ หลับตาลง เก็บงำประกายแสงทั้งหมดไว้จนหมดสิ้น

เสียงสายลมพัดพาบทสนทนาของพวกเขาเข้าสู่โสตประสาท มีจำนวนไม่มาก รวมทั้งหมดสามคน ดูเหมือนจะเป็นชุดแรกที่ลงมาหยั่งเชิงเบื้องล่าง