กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 187
"รีบกลับเขาเป่ยหยวน" เสียงดังขึ้นในใจ "รอยรั่วอยู่ตรงจุดนั้น ตอนนี้ยากจะอุดได้ชั่วคราว อย่างน้อยก็ต้องต้านพวกมันเอาไว้ให้ได้"
ชิงโจวเสวี่ยเก็บแผ่นกระดาษนั้นลง
นางเอ่ยตอบในใจอย่างเรียบง่าย "รู้แล้ว หุบปาก"
ชิงโจวเสวี่ยรวบรวมเคล็ดวิชา พริบตาเดียวก็กลับไปยังจุดเดิม
หยุนซูเฉินกับเหล่าภูตมารหญิงยืนอยู่บนยอดเขาเป่ยหยวน ทอดสายตามองท้องนภานิ่งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ตรงจุดที่รั่วไหล แสงสีทองทอดตัวลงมาระหว่างฟ้าดินดั่งผืนผ้าแพรแขวน ราวกับมีคนคลี่ม้วนกระดาษด้านบนออกทีละน้อยแผ่ขยายลงมาเบื้องล่าง
ชิงโจวเสวี่ยทอดสายตามองไปยังเบื้องไกล สีหน้าของนางยิ่งทวีความเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ
เห็นเพียงเมฆหมอกแยกตัวออก ท่ามกลางความมืดมัวไร้รูปร่าง ราวกับพร้อมจะคายสิ่งใดออกมาได้ทุกเมื่อ
"ไป"