บทที่ 185

บทที่ 185

เห็นก้อนเมฆทัณฑ์สายฟ้าอยากจะหลบหนีอีกครา เพื่อหลงเหลือพลังก้อนสุดท้ายเอาไว้ แววตาเยือกเย็นของชิงโจวเสวี่ยยิ่งทวีความเฉียบคม ทอประกายเย็นเยียบวับวับ นางพลันรวบนิ้วมือทั้งสองข้างเข้าหากันต้านรับมาที่หน้าอก ด้านหลังพลันแผ่ซ่านกระบี่น้ำแข็งนับร้อยเล่มพุ่งพรวดออกมาดั่งเจ้าแม่กวนอิมพันมือ

ฝ่ามือพุ่งไปข้างหน้า พลิกกลับ แล้วใช้ท่าคุมเชิง ปลายนิ้วยกเชิดขึ้นเล็กน้อย

นางเอ่ยปากท่องว่า "แตก"

เสียงนี้ถูกซัดออกไป กระบี่น้ำแข็งพุ่งกางออกทีละเล่ม พุ่งทะยานตามเมฆทัณฑ์สายฟ้าไปติดๆ ราวกับการร้อยด้ายผ่านรูเข็ม เข้าควบคุมกลุ่มก้อนสิ่งนั้นไว้อย่างแน่นหนา

กระบี่น้ำแข็งหาใช่เป็นเพียงกระบี่ไม่ ด้านหลังคล้ายติดตามมาด้วยเส้นด้ายจำนวนหนาแน่น ท่ามกลางการพุ่งทะยานถักทอเส้นด้ายเหล่านี้จนค่อยๆ กลายเป็นตาข่าย ตาข่ายน้ำแข็งที่แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วฟ้าดินก็ถูกถักทอขึ้นมาในพริบตานี้

วิธีการใช้งานเช่นนี้