บทที่ 182

บทที่ 182

ครู่ต่อมา หยุนซูเฉินเห็นชิงโจวเสวี่ยยกมือปิดปากแล้วไอเบาๆ ริมฝีปากมีรอยเลือดสีแดงสดไหลซึมลงมาอย่างน่าตกใจ

"เจ็บหรือไม่"

หยุนซูเฉินเก็บรอยยิ้ม สีหน้าพลันเย็นชาลงทันที

ชิงโจวเสวี่ยส่ายหน้า

ทว่านางมิอาจเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายได้อีกต่อไป จึงทำได้เพียงเบือนหน้าหนี

หยุนซูเฉินมีท่าทีสงบนิ่ง ปล่อยให้อีกฝ่ายค่อยๆ เว้นระยะห่างจากตนเอง ผลคือหนังศีรษะของชิงโจวเสวี่ยพลันเจ็บแปลบขึ้นมาคราหนึ่ง เมื่อมองไปยังมือของหยุนซูเฉิน นางไปคว้าเส้นผมยาวเส้นหนึ่งของชิงโจวเสวี่ยไว้ตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ ทั้งยังถักปมเข้ากับเส้นผมของตนเองอย่างคล่องแคล่ว

หยุนซูเฉินใช้สายน้ำที่รวมเป็นเส้นบางตัดมันให้ขาดออกจากกัน เส้นผมยาวสองเส้นที่ผูกพันกันจึงตกลงสู่ฝ่ามือของนาง

นางเก็บเส้นผมนั้นไว้อย่างจริงจัง

"นับแต่แต่งงานกันมา เจ้ายังไม่เคยเรียกข้าว่าภรรยาเลย"