กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 142
"ขอถามว่าท่านผู้อาวุโสท่านใดหรือ"
นางขมวดคิ้วในชั่วพริบตา ยื่นมือออกไปกุมกระบี่ชิงซวง ในเสี้ยววินาทีที่นิ้วโป้งกับนิ้วชี้หนีบแน่นเข้าหากัน เสียงแว่วหวานใสของตัวกระบี่ก็พลันเงียบเสียงลง
แผ่นน้ำแข็งนั้นตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงลึกล้ำว่า "ก็แค่คนใกล้ตายผู้หนึ่ง ไม่น่าจดจำ"
กระบี่ชิงซวงคล้ายจะรู้จักคนผู้นี้
ชิงโจวเสวี่ยจำได้ว่าท่านอาจารย์เคยบอกนางไว้ว่า เจ้าของคนก่อนของกระบี่ชิงซวงคือเสินซานซู่—เซียนกระบี่ที่ร่วงหล่นดับสูญ
"ท่านคือ... สหายของท่านผู้อาวุโสเสินซานซู่กระมัง"
"เสินซานซู่" น้ำเสียงของสตรีผู้นั้นราบเรียบ "นั่นคือศิษย์คนแรกของข้า"
ชิงโจวเสวี่ยชะงักงันในทันที นางไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าเซียนกระบี่ผู้โด่งดังท่านนั้นจะมีอาจารย์ ในบรรดาบันทึกมากมายที่แพร่สะพัดอยู่ในโลกผู้บำเพ็ญเซียน ต่างลงความเห็นตรงกันราวกับนัดหมายว่าเสินซานซู่คือผู้บำเพ็ญอิสระที่มีพรสวรรค์สูงส่งเหนือใคร
"ไม่ต้องใส่ใจ ผ่านมาหลายปีแล้ว ข้าปลีกวิเวกบำเพ็ญอยู่ที่นี่มาหลายปีเช่นกัน ทั้งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอันใดกับสำนักเซียนหลิวหยุน"