บทที่ 141

บทที่ 141

ชิงโจวเสวี่ยกระชับกระบี่ในมือพุ่งมาขวางไว้เบื้องหน้า พร้อมกับถอยหลังไปหนึ่งก้าวในพริบตา

นางเงยหน้าขึ้นสบตากับกู้รั่วสุ่ย

กู้รั่วสุ่ยสวมกอดกระบี่พิงอยู่กับผนังหิน ราวกับเพิ่งออกมาจากถ้ำและบังเอิญพบเข้ากับนางพอดี

"ไม่ได้พบกันนาน" กู้รั่วสุ่ยยังคงสีหน้าไร้ความรู้สึก จ้องตรงมาที่นาง

"อืม"

เดิมทีนางรอฟังประโยคต่อไป ทว่ารออยู่ครู่ใหญ่ฝ่ายนั้นก็ไม่ยอมเอ่ยอันใดอีก ชิงโจวเสวี่ยจึงมองนางอย่างงุนงง "สหายร่วมวิถีกู้ มีธุระอันใดหรือ"

"เรียกว่ากู้รั่วสุ่ยก็พอ"

นางกระชับกระบี่วิเศษในมือแน่น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "หลายปีก่อนตอนที่เราประลองกัน เหตุใดเจ้าถึงต้องยอมแพ้ให้ข้า"

"..."