บทที่ 138

บทที่ 138

อันที่จริงไม่เพียงแต่กระบี่วิเศษเท่านั้น ชิงโจวเสวี่ยยังนำคัมภีร์กระบี่และเคล็ดวิชาติดตัวมาครบถ้วน

มีเพียงเศษผ้าสักชิ้นที่พอจะสวมใส่ได้กลับหาไม่เจอแม้แต่ครึ่งส่วน

หยุนซูเฉินชำเลืองมองนางแวบหนึ่ง ก่อนจะจำยอมพ่ายแพ้แต่โดยดี

นางยอมจำนนแล้วรื้อค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ควักเอาชุดของตนเองออกมาจากแหวนมิติ ทั้งยังหยิบชุดชั้นนอกชั้นในมาจับคู่ให้จนครบชุด "เจ้าใส่แก้ขัดไปก่อน"

ชิงโจวเสวี่ยลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เผชิญหน้ากับสายตาของอีกฝ่ายแล้วเริ่มปลดอาภรณ์ออก เสื้อผ้าโปรยปรายลงมาราวกับเกล็ดหิมะ

หยุนซูเฉินนึกอยากจะหลับตาลงตามสัญชาตญาณ ทว่าแพรขนตากลับลู่ลงแล้วตวัดขึ้นใหม่อีกครา นางพลันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ทั้งที่ตนเองเคยเห็นมาหมดทุกส่วนแล้วแท้ ๆ

เหตุใดจึงยังไม่สามารถมองได้อย่างใจบริสุทธิ์

นางจึงสะบัดมือสร้างม่านพลังบดบังสายตาขึ้นรอบกาย แล้วค่อย ๆ ดันเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นทีละน้อยเพื่อมองไปยังอีกฝ่าย

ผิวพรรณขาวเนียนเปลือยเปล่าอยู่ใต้แสงตะวัน