บทที่ 119

บทที่ 119

"โปรดหลบทางหน่อย"

เสียงสตรีผู้หนึ่งดังขึ้นอย่างเย็นชา

"แม่นางท่านนี้ เจ้าชำระล้างบริเวณนี้ไปถึงสามรอบแล้วนะ" อีกเสียงหนึ่งก็เอ่ยโต้กลับมาอย่างไม่เกรงใจเช่นกัน

ในวันนี้ แสงแดดกำลังเจิดจ้า สายลมเอื่อยกำลังสบาย

หยุนซูเฉินกำลังนั่งอยู่บริเวณชานเรือนตรงจุดที่นางโปรดปรานที่สุด เอียงแก้มข้างหนึ่งพิงมือ มองดูผู้น้อยทั้งสองด้วยความจนปัญญา

ทุกครั้งที่ชิงโจวเสวี่ยพบเห็นฟ่านอิน นางมักจะรู้สึกราวกับว่าอีกฝ่ายกำลังแผ่ไอทมิฬออกมาทั่วทั้งร่าง ทุกหนแห่งที่ผ่านไปล้วนหลงเหลือร่องรอยไว้คอยแปดเปื้อนลานบ้านอันสดชื่นของท่านอาจารย์จนหมดสิ้น

นางเป็นคนรักความสะอาดและไม่อาจทนรับได้ ตราบใดที่ว่างเว้นจากการฝึก นางก็จะคอยสะกดรอยตามฟ่านอินในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกล คอยร่ายคาถาชำระล้างดวงเล็กๆ โยนใส่ด้านหลังไม่ขาดสาย เพื่อพยายามขับไล่ไอปีศาจออกไปให้ได้

ฟ่านอินย่อมรู้สึกรังเกียจกลิ่นอายวิถีเซียนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งจำต้องมาเจอสตรีผู้นี้คอยตามตื๊อไม่เลิกราแถมยังร่ายคาถาใส่ไม่หยุดหย่อน จนทำให้นางปั่นป่วนไม่เป็นสุข

อีกทั้งนางยังรู้สึกอยู่เสมอว่าคาถาชำระล้างเหล่านี้เป็นการหยามเกียรติของตน ราวกับกำลังด่าทอทางตรงและทางอ้อมว่านางสกปรก