บทที่ 100

บทที่ 100

"ศิษย์อา เรื่องอาการป่วยนี้ควรจะรักษาวิธีใดหรือเจ้าค่ะ"

เมื่อชิงโจวเสวี่ยเอ่ยถามขึ้นเช่นนั้น หลิ่วสวินฉินก็มองนางด้วยแววตาที่ซับซ้อนอยู่บ้าง "เจ้าตามข้ามา"

"อาการป่วยของข้า ถึงกับไม่ยอมให้ข้าฟังด้วยได้หรือ" หยุนซูเฉินนั่งอยู่ด้านข้าง ปิดเปลือกตาลงพร้อมกับเอนกายครึ่งหนึ่งพิงเข้ากับโต๊ะ มือข้างหนึ่งยกขึ้นค้ำคางข้างขวาเอาไว้

หลิ่วสวินฉินเอ่ย "บอกเจ้าไปตั้งนานแล้ว หากเจ้าอยากฟังอีกรอบ ก็ย่อมได้ตามใจ"

ดังนั้นชิงโจวเสวี่ยจึงนั่งลงข้างกายหยุนซูเฉิน โดยมีหลิ่วสวินฉินนั่งอยู่ตรงข้ามพวกนางทั้งสอง นางก้มหน้าลงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มอธิบายวิธีการรักษาจุดติดขัดนี้

จุดเริ่มต้นของผู้อาวุโสหลิ่วมีความเป็นมาที่ลึกซึ้งและอ้างอิงหลักการดั้งเดิมอย่างกว้างขวาง เริ่มตั้งแต่ต้นกำเนิดว่าโรคความเย็นส่งผลต่อร่างกายมนุษย์อย่างไร ชิงโจวเสวี่ยไม่ได้เป็นหมอเซียน จึงไม่เคยได้ยินหลักการเหล่านี้ที่อีกฝ่ายถ่ายทอดออกมาเลยสักครั้ง ทว่านางกลับตั้งอกตั้งใจจดจำทุกถ้อยคำของอีกฝ่ายไว้ในใจอย่างเงียบๆ โดยไม่สนใจว่ามันจะใช้การได้จริงหรือไม่