กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 99
"เจ้าเข้ามาตั้งแต่เมื่อใด"
ทันทีที่หยุนซูเฉินเอ่ยปาก นางรู้สึกราวกับว่าซุ้มเสียงของตนถูกน้ำเซาะจนอ่อนนุ่ม ขยับกายเพียงเล็กน้อยก็คล้ายกับดื่มสุรามาจนเมามาย กระดูกทั่วร่างถูกแช่จนอ่อนยวบยาบอยู่ท่ามกลางเพลิงราคะแห่งโลกีย์
"เพิ่งเข้ามาเจ้าค่ะ"
หยุนซูเฉินหลับตาลง ผ่อนลมหายใจอยู่ครู่หนึ่ง ผิวพรรณที่เพิ่งผ่านพ้นเรื่องกามารมณ์มาหมาดๆ ไม่ต้องการสัมผัสสิ่งใดทั้งสิ้น หลังจากชิงโจวเสวี่ยช่วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้อีกหลายครั้ง นางก็สะดุ้งน้อยๆ แล้วขมวดคิ้ว "อย่าแตะ"
"มิใช่บอกให้เจ้าไปแล้วหรอกหรือ"
ยามนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายอาจได้ยินเรื่องบางอย่าง หรือกระทั่งได้ยินตนเรียกชื่อเล่นของนาง หยุนซูเฉินก็รู้สึกละอายใจจนแทบไม่กล้าสู้หน้า เรื่องนี้ลึกซึ้งเกินกว่าจะเก็บมาคิด เพราะศิษย์ผู้นี้มักชอบห่วงใยตนจนเกินเหตุดังคาด ย่อมไม่มีทางเดินไปไกลอย่างแน่นอน
แม้จะมองไม่เห็นนาง แต่พอนางได้ยินเสียงชิงโจวเสวี่ยส่งเสียงอืมในลำคออย่างไม่รู้ความหมาย คาดว่าคงไว้หน้าตน จึงเริ่มแกล้งทำเป็นไขสือไม่รู้ไม่ชี้