กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 66
ดูเหมือนว่าในหลาย ๆ ด้าน ตัวนางเองล้วนพิเศษกว่าผู้อื่น
ไม่รู้ว่าเป็นเคราะห์หรือเป็นวาสนา
ชิงโจวเสวี่ยลูบปลายนิ้วเบา ๆ ผิวเนียนละเอียดดังเดิม มองไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าจุดนั้นเพิ่งจะเคยได้รับบาดเจ็บไปชั่วพริบตาเดียว
นางเก็บความคิดเช่นนั้น พร้อมกับหยิบเสื้อผ้าแห้งที่แขวนอยู่ด้านข้าง สวมคลุมอย่างหลวม ๆ ผลักประตูเปิดออก ก็บังเอิญพบกับหยุนซูเฉินที่เพิ่งกลับมาจากยอดเขาหลักและกำลังเดินเข้าห้องนอนพอดี
"เหนื่อยหรือไม่" ท่านอาจารย์นั่งลงข้างกาย พลางรินชาให้ถ้วยหนึ่ง
ชิงโจวเสวี่ยส่ายหน้า "คราวนี้มิได้พบอุปสรรคอันใดมากนัก โชคดีนักเจ้าค่ะ"
"ไม่ใช่ว่าไม่เคยผ่านอุปสรรคเสียหน่อย"
หยุนซูเฉินนั่งอยู่ที่ยอดเขาหลักติดต่อกันหลายวัน ไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่นัก จึงรู้สึกอ่อนล้านิดหน่อย นางจิบชาคำหนึ่ง ยกมือข้างหนึ่งเท้าโต๊ะและหลับตาลง "พวกเจ้าหลายคนต่อกระบวนท่าได้น่าตื่นตาตื่นใจไม่น้อย หากเทียบกับก่อนหน้านี้แล้ว ยังลื่นไหลขึ้นมากด้วย ฝีมือของแต่ละคนล้วนโดดเด่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ย่อมราบรื่นไร้อุปสรรคเป็นธรรมดา"