บทที่ 55

บทที่ 55

ท่านอาจารย์เอ่ยจบเสียง ชิงโจวเสวี่ยก็พลันรู้สึกได้ว่าฟ้าดินรอบด้านแปรเปลี่ยนสีสัน ร่วมกับมังกรเจียวตัวนั้น ถูกดึงเข้าไปในค่ายกลที่หยุนซูเฉินกางขึ้นมา

เสียงที่ห่อหุ้มด้วยพลังภายในลอยวนอยู่ข้างใบหูของนาง เจือความเลื่อนลอยเบาบางอยู่เล็กน้อย "ให้ศิษย์ได้สัมผัสถึงความเกรียงไกรสะท้านฟ้าดินสักคราดีหรือไม่"

ชิงโจวเสวี่ยยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกกระแสน้ำสายหนึ่งดันลอยขึ้นสูง จนขึ้นไปอยู่ระดับเดียวกับสายตาของมังกรเจียว

มังกรเจียวคล้ายสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญระดับสูงราง ๆ มันกระสับกระส่ายอยู่ไม่น้อย ทว่าไม่กล้าบุ่มบ่ามบุกเข้ามา มันพุ่งชนขอบเขตค่ายกลอย่างดุร้าย แน่นอนว่ายากที่จะฝ่าออกไปได้

มันสะบัดตัวหันมาสบตากับชิงโจวเสวี่ยด้วยสภาพโชกเลือด กลิ่นคาวเลือดทำให้ดวงตาเรียวยาวของมังกรเจียวแดงก่ำขึ้นมาเล็กน้อย

ชิงโจวเสวี่ยถูกกระแสน้ำหนุนส่งขึ้นมาถึงสถานการณ์เช่นนี้ในชั่วพริบตา ยังไม่ทันตั้งตัว เงาดำเบื้องหน้าก็โถมเข้าใส่ราวกับจะกลืนกินนางลงท้อง

ในจังหวะนั้นเอง กระแสน้ำก็พลันถอยร่นไปอย่างเงียบเชียบ ชิงโจวเสวี่ยตั้งรับไม่ทัน มังกรเจียวจึงพุ่งชนความว่างเปล่า นางเองก็ร่วงหล่นลงมาอีกครา สุดท้ายก็ตกลงกระแทกเข้ากับผืนน้ำที่รองรับอยู่เบื้องล่าง