บทที่ 50

บทที่ 50

เมื่อจับฉลากแบ่งลำดับกันเรียบร้อย การแข่งขันก็เปิดฉากขึ้น

ผู้คนที่สำนักเซียนหลิวหยุนส่งมามีจำนวนไม่มากนัก คณะของชิงโจวเสวี่ยฝ่าฟันอุปสรรคจนมาถึงรอบชิงชนะเลิศ แม้ว่าในระหว่างทางจะมีความน่าหวาดเสียวอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วถือว่ายังคงรับมือได้มั่นคง ในท้ายที่สุดจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องโคจรมาพบกับกู้รั่วสุ่ย

การต่อสู้ในหลายรอบที่ผ่านมา บรรดาผู้อาวุโสล้วนจับตามองอยู่ตลอด ศิษย์พี่หญิงอันดับหนึ่งแห่งสำนักเซียนหลิวหยุนผู้นั้น ตลอดทั้งการต่อสู้แทบจะไม่ได้ออกแรงอะไรเลยสักนิด

แม้ว่านางจะถือกระบี่เพียงเล่มเดียวในมือ แต่ยามที่แทงออกไปกลับทำให้มองเห็นเงาร่างกระบี่ซ้อนทับกันราวกับเจ้าแม่กวนอิมพันมือ

ชิงโจวเสวี่ยเองก็เป็นนักกระบี่ นางลืมตาขึ้นมองไปยังกระบี่สีดำสนิทเล่มนั้น พบว่ามีภูตกระบี่วนเวียนพันอยู่ เห็นได้ชัดว่าได้หลอมรวมกระบี่วิเศษไว้มากมายหลายเล่ม

นางพลันเกิดความเข้าใจกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดคนผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นรากวิญญาณสายฟ้า แท้จริงแล้วกลับถูกใจกระบี่ชิงซวงที่แผ่ไอเย็นเยียบระลอกแล้วระลอกเล่า

เมื่อถึงเวลาเผชิญหน้ากันในสนามประลอง ชิงโจวเสวี่ยสบเข้ากับดวงตาของกู้รั่วสุ่ย นางพยายามอย่างเต็มที่ที่จะละเลยความรู้สึกเจ็บคันราวกับมีเข็มทิ่มแทงไปทั่วทั้งร่าง

"ได้ยินมาว่าเจ้าคือนักกระบี่อันดับต้น ๆ ของแดนไท่ชู" กู้รั่วสุ่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ไม่ทราบว่าจะยอมให้แม่นางชิงชี้แนะเป็นการส่วนตัวสักหน่อยได้หรือไม่"

"เช่นนี้ไม่เป็นไปตามกติกาการแข่งขัน"