บทที่ 44

บทที่ 44

หลังจากทุกสิ่งในการปรับปรุงซ่อมแซมแดนไท่ชูสิ้นสุดลง ความเป็นอยู่ของเหล่าศิษย์ก็ทยอยหวนคืนสู่หนทางปกติ มีคำเล่าลือกันว่าผู้อาวุโสหยุนกับเจ้าสำนักมีความเห็นทางการปกครองไม่ลงรอยกัน ทั้งสองยื้อยุดฉุดดึงกันอยู่ยาวนาน และถกเถียงกันในที่ประชุมยามเช้าอยู่หลายวัน ผลลัพธ์สุดท้ายออกมาเช่นไร คนภายนอกย่อมไม่มีทางล่วงรู้ได้

ยามที่ชิงโจวเสวี่ยก้าวเท้าขึ้นสู่ลานฝึกยุทธอีกครั้ง บริเวณนี้ขยายกว้างออกไปกว่าเดิมมากนัก หากมองจากมุมมองของศิษย์ทั่วไปแล้ว ความวุ่นวายตลอดหลายเดือนของท่านอาจารย์กลับทำให้พวกนางใช้ชีวิตกันได้อย่างผ่อนคลายขึ้นเสียหน่อย

ในวันนั้นยามที่ต่อสู้เป็นตายกับเพียงพอนเหลือง คนกลุ่มหนึ่งกลับบังเอิญแสดงฝีมือออกมาได้ไม่เลวเลย เพียงแต่ยังคงมีความลนลานอยู่บ้างเนื่องจากประสบการณ์การต่อสู้จริงมีน้อยเกินไป ในตอนนั้นลมปราณโลหิตของหร่วนหมิงจูว่างเปล่า พลังไฟไม่เพียงพอ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อชิงโจวเสวี่ย ทั้งสองจึงไม่ได้ขัดแข้งขัดขากันเอง

ทว่านี่ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาจากรากเหง้า

พลังฝีมือของทั้งสองคนล้วนไม่ธรรมดา หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเกิดบกพร่องย่อมเป็นการสิ้นเปลืองเปล่า หร่วนหมิงจูไม่มีทางลดทอนพลังฝีมือลงในทุกๆ การต่อสู้ต่อจากนี้ไปได้แน่