กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 38
หลังจากการกักบริเวณสิ้นสุดลง หร่วนหมิงจูก็ยังจำคำมั่นสัญญาของตนได้ นางจึงจงใจยัดกระดาษแผ่นหนึ่งใส่มือชิงโจวเสวี่ย
บนแผ่นกระดาษเขียนปี เดือน วันเกิดของหยุนซูเฉินเอาไว้
เนื่องจากวันเวลาของผู้บำเพ็ญนั้นยาวนาน พวกเขาจึงละทิ้งการฉลองวันเกิดเช่นนี้ไปเสียเนิ่นนานแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงแทบไม่มีผู้ใดมีชีวิตอยู่จนถึงวาระสุดท้ายแล้วยังจำได้ว่าตนเองมีอายุเท่าไรกันแน่ ทั้งยังไม่มีผู้ใดมาใส่ใจกับปัญหาทำนองนี้ด้วยซ้ำ
ต่อมาเมื่อทั้งสองคนมาพบกัน ตามคำบอกเล่าของหร่วนหมิงจู นางใช้วิธีตื๊อจนสุดกำลังเพื่อไต่ถามเหล่าผู้อาวุโสทั้งห้า ทั้งยังพลิกอ่านผลงานนิพนธ์ร้อยแก้วของท่านบรรพจารย์จนทั่ว ถึงได้เหนื่อยยากคำนวณวันเวลานี้ออกมาได้ อย่างไรเสีย ก็น่าจะไม่มีทางผิดพลาดอย่างแน่นอน!
ชิงโจวเสวี่ยขมวดคิ้วมุ่น "ปกติเหตุใดเจ้าจึงใส่ใจเรื่องทำนองนี้?"
แม่นางผู้นั้นถลึงตาใส่ "เจ้า! ที่ข้าทำมิใช่เพื่อตัวเจ้าหรือ เจ้าจะได้ใช้โอกาสนี้เอาใจนางเสียหน่อย"
"เอาใจ... นางหรือ?"
ถูกกักบริเวณไปหลายวัน ทั้งยังต้องสอบใหม่อีกรอบ แลกมาด้วยข่าวสารเช่นนี้ อันที่จริงก็นับว่าไม่เลว เพียงแต่ชิงโจวเสวี่ยกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง "ข้าเอาใจท่านอาจารย์ มันจะมีประโยชน์อันใดกับเจ้ากัน?"