บทที่ 33

บทที่ 33

บนยอดเขาเฮ่ออี

ชิงโจวเสวี่ยกำลังเอ่ยรายชื่อยาวเหยียดนั้นอยู่เบื้องหน้าหยุนซูเฉิน หยุนซูเฉินใช้มือเท้าคาง ฟังไปได้เพียงไม่กี่ชื่อก็เอ่ยปากห้ามไม่ให้นางอ่านต่อไปอีก

"ของพวกนี้มอบให้เจ้าทั้งหมด แต่พึงระวัง อย่าได้นำไปใช้ต่อหน้าศิษย์สายนอก หากใครมาเห็นเข้าคงไม่ค่อยดีนัก"

นอกเหนือจากของขวัญน้ำใจชิ้นเล็กชิ้นน้อยหลากหลายรูปแบบแล้ว ยังมีจดหมายกองเป็นตั้งๆ หยุนซูเฉินเผอิญว่างไม่มีอะไรทำ จึงหยิบขึ้นมาเปิดอ่านเล่นอยู่สองสามฉบับแล้วอมยิ้ม ก่อนจะวางไว้ด้านข้างแล้วเอ่ยกับชิงโจวเสวี่ยว่า "จดหมายพวกนี้ เจ้าช่วยจัดการเขียนตอบกลับให้ที"

ตอบกลับจดหมายหรือ ชิงโจวเสวี่ยเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ "ต้องตอบอย่างไรหรือเจ้าค่ะ"

"นอกจากการปฏิเสธแล้ว จะให้ตอบเช่นไรเล่า พอดีเลย เจ้าเองก็ใกล้จะต้องสอบพวกคัมภีร์บทประพันธ์ในภายภาคหน้า ถือโอกาสนี้ฝึกฝนฝีมือการเขียนพู่กันเสียหน่อยสิ"