บทที่ 29

บทที่ 29

นางบอกว่าดื่มเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทว่ากลับไม่ยอมหยุด ดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า

อาจเป็นเพราะอยู่ร่วมกับเด็กคนนี้มานาน ในยามที่อยู่เบื้องหน้าอีกฝ่าย นางจึงเผลอผ่อนคลายลงโดยไม่รู้ตัว

หยุนซูเฉินไม่เคยเมาต่อหน้าคนนอกเลยสักครั้ง ทว่ายามนี้กลับดื่มจนกระทั่งมีความกรึ่มเข้าขั้นห้าส่วนแล้ว จึงค่อยวางจอกสุราลง

ชิงโจวเสวี่ยรีบเก็บกวาดอุปกรณ์ดื่มเหล้าเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อป้องกันไม่ให้นางดื่มเพิ่มอีกหลายแก้ว สตรีที่เมาได้ที่ผู้นั้นเอนกายพิงเก้าอี้ ในมือยังคงกำจอกหยกขาวชิ้นนั้นแน่น จนยากที่จะดึงออก

ชิงโจวเสวี่ยกุมมือของนางไว้ หยุนซูเฉินจึงยอมคลายมือออกอย่างง่ายดาย

หลังจากนางเก็บกวาดโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ก็ยกยาถ้วยหนึ่งเข้ามา "ท่านอาจารย์"