กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
สามวันผันผ่าน
หิมะหยุดโปรยปราย ท้องนภาแดนใต้กลับมาแจ่มใสไร้เมฆหมอก
ดวงตะวันทั้งสามลอยเด่นประดุจดวงเนตรแห่งสรวงสวรรค์ เพ่งพินิจมองผืนพิภพอัลไพศาลเบื้องล่างอยู่อย่างเงียบงัน
หมู่บ้านและหัวเมืองหลายแห่งในแดนใต้ ต่างแปรเปลี่ยนกระแสความศรัทธาไปอย่างเงียบเชียบ สิ่งที่พวกเขากราบไหว้บูชาล้วนเป็นตัวตนเดียวกัน
นั่นคือ... เทพเซียนหยวนสื่อ
“ท่านเทพเซียนหยวนสื่อให้พวกเราถวายก้อนหิน มิหนำซ้ำยังถ่ายทอด ‘เพลงค้อนเปิดขุนเขา’ กับ ‘กายบริหารวิทยุชุดที่สอง’ ให้ด้วยนะ”
“พวกเจ้าถวายก้อนหินรึ? เมืองข้าน้ำท่วมบ่อย ท่านเทพเซียนหยวนสื่อจึงมีบัญชาให้พวกเราขุดลอกคูคลอง แล้วถวายโคลนเลนให้ท่าน...”
“ศิษย์ข้างกายท่านเทพเซียน เหตุใดแต่ละคนจึงมีรูปร่างหน้าตาพิกลนัก ดูแล้วน่ากลัวพิศวง… หรือจะเป็นผลข้างเคียงจากการฝึกกายบริหารวิทยุ?”