กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
เปรี๊ยะ!
เสียงถ่านไม้ปะทุเบาๆ ในเตาย่างเนื้อดังก้อง ท่ามกลางความเงียบสงบภายในกระโจม
“??”
หลี่โม่เบิกตามองสิ่งที่เกือบจะกระแทกเข้าปากเขาเต็มสองตา
อันที่จริง… เจตนาเดิมของเขาคืออยากให้ยัยก้อนน้ำแข็งช่วยส่งมาไม้มาให้ใกล้ และออกแรงดึงอีกนิดต่างหาก…
เป็นที่รู้กันทั่วหล้าว่าเขาคือวิญญูชนผู้เที่ยงธรรม เรื่องนี้เหล่าทหารหาญแห่งค่ายใหญ่ชิงมู่ต่างประจักษ์แจ้งแก่ใจดี
“ยัยก้อนน้ำแข็ง นี่เจ้า...”
“ยังจะกินอยู่หรือไม่?”
อิ๋งปิงเม้มริมฝีปากบาง กล่าวถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์… ทว่าเท้าคู่เล็กที่พาดอยู่ข้างแก้มเขา กลับขยับหดคืนเล็กน้อย
“.....”