เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
ณ นอกเมืองชิงมู่
“อสูร! พวกอสูรมา!”
ทหารลาดตระเวนสวมเกราะหวายนายหนึ่ง ตกอยู่ในวงล้อมของเหล่าราชาอสูรและอสูรชั้นสูงที่จำแลงกายเป็นมนุษย์
สภาพของเขาช่างดูเปราะบาง ไร้ทางสู้ และน่าเวทนาจับใจ
“เหลวไหล! ตาข้างไหนของเจ้ามองเห็นข้าเป็นอสูรหา?”
บุรุษวัยกลางคนผู้มีร่างสูงใหญ่กว่าคนปกติถึงสองเท่า, แขนล่ำสันหนาเท่าเอวคน, และมีเขาแหลมคล้ายเหล็กกล้างอกออกมาจากศีรษะ เอ่ยตะคอกด้วยเสียงทุ้มต่ำอู้อี้
“ช่ายยย... แล้ววว... พวก... เรา... เหมือน... อสูร... ตรง... ไหน... กัน...” ม่านโปขมวดคิ้ว พลางยกมือลูบคางไปมา
ทว่ากลับมีสายอสนีบาตแลบแปลบปลาบออกมาเปรี๊ยะปร๊ะ นางหารู้ตัวไม่เลยว่าตนเองได้เผยพิรุธเข้าให้แล้ว
“เหล่ากัว พวกเราอุตส่าห์จับ 'ลิ้น' มาได้คนหนึ่ง อย่าเพิ่งขู่จนมันขวัญหนีดีฝ่อตายไปเสียก่อนเล่า”