กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
หิมะโปรยปราย…
ผู้คนในท้องถิ่นมักกล่าวว่าหนานเจียงไม่มีฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง มีเพียงฤดูหนาวและฤดูร้อน
แต่ปีนี้กลับผิดปกติยิ่งนัก หิมะแรกของต้นฤดูหนาวโปรยปรายลงมาแต่เนิ่นๆ ห่อหุ้มเมืองชิงมู่อันกว้างใหญ่ไว้ด้วยปุยสีเงิน
ขบวนทหารม้าหยุดหน้าโรงเตี๊ยมเจี่ยเหว่ย ม้าศึกแต่ละตัวพ่นไอสีขาวออกจากปากและจมูก
ทั้งหมดล้วนเป็นยอดฝีมือนักรบ แม้จะเพิ่งผ่านอาการเมาค้างยามเช้า พวกเขากลับยิ่งดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นหลายส่วน
“พี่หลี่!” จงเจิ้นเยว่ตะโกนเรียก
“กำลังไป!”
หลี่โม่เพิ่งผสานแก่นแท้วิญญาณสายสุดท้ายได้เสร็จสิ้น เจ็ดสิบสองอสูรจำแลงบัดนี้ขาดเพียงร่างจำแลงเดียว... อู๋จือฉี
แก่นแท้วิญญาณสายนี้ดุดันและพยศยิ่งกว่ายาจื้อ เกรงว่าในบรรดาแก่นแท้วิญญาณทั้งหมด นี่คงเป็นสายที่ผสานเข้ากับพลังของเขาได้ยากที่สุด แต่ก็เป็นสายที่เทพหงส์หยกเลือกไว้เช่นกัน