บทที่ 283 รูปลักษณ์หงส์หยก, ยัยก้อนน้ำแข็งผู้ร้อนระอุ

ภายในพุทธภูมิแห่งวัดเสวียนคง อาณาเขตถ้ำสวรรค์ของเผ่าน้ำ

เหล่าสัตว์อสูรเผ่าน้ำ ตั้งแต่ครึ่งอสูรขั้นเจ็ดผู้เคยร่วมชิงหยกเทวะ ไปจนถึงอสูรชั้นราชาอย่างอู๋ชิงกับม่านป๋อ ต่างพากันมาชุมนุมอยู่หน้าแนวพฤกษ์ใหญ่ ร่างกายอาบรับแสงแห่งเทพหงส์หยกที่สาดส่องมา สีหน้าแต่ละตนล้วนเปี่ยมด้วยความรื่นรมย์ ดุจได้ชำระใจไปพร้อมกัน

บึงน้ำอันสงบนิ่งกลับดูคล้ายชายหาดที่ต้องแสงอาทิตย์ โชคดีที่แสงนั้นมิใช่เพลิงสุริยัน หาไม่แล้วเหล่าสัตว์น้ำคงได้กลายเป็นปลาแดดเดียวกันหมดในชั่วพริบตา

การชำระของจิตจากบรรพชนเช่นนี้ ย่อมเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป

บนซีกหนึ่งของใบหน้ามู่หรงเซียว เผยให้เห็นเกล็ดมังกรสีเงินระยับราวศิลาเย็น สีหน้าเขาสงบนิ่งดุจเทพผู้บรรลุธรรม