กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของฮั่วตงหลินพลันบึ้งตึงลงในชั่วอึดใจ
เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของเขา เฉาอวี่ก็ดีใจวาบในใจ น้ำตาไหลพรากหนักยิ่งขึ้น
มุกแบบนี้แต่ไหนแต่ไรมาล้วนไปที่ใดก็ไร้อุปสรรค
ขอเพียงฮั่วตงหลินยังเป็นผู้ชาย ย่อมไม่มีทางไม่สงสารเวทนาเธอที่น่าสงสารจับใจเช่นนี้
เธอจึงยิ่งแสดงละครอย่างสุดกำลัง: “ฉันแค่ชื่นชมพี่หนิงหนิง อยากเป็นเพื่อนกับพี่หนิงหนิง ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เธอถึงลงไม้ลงมือตีฉัน”
สายตาของฮั่วตงหลินเหลือบมองไปยังข้างแก้มของเธออย่างเย็นชา บนนั้นมีรอยนิ้วอยู่จริง ๆ
ภรรยาตบแรงน่าดู อีกฝ่ายถึงกับแก้มบวมเป่งไปครึ่งซีก
ตอนนั้นเธอคงจะโมโหมากแน่ ๆ
“หนิงหนิงตีคุณเหรอ”
คล้ายเพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรผิดไป เฉาอวี่เบิกตากว้าง เอามือปิดริมฝีปากสีแดงระเรื่อ