เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อีกด้านหนึ่ง
ทั้งสองคนขึ้นเรือโดยสารได้อย่างราบรื่น
ไป๋ม่านกลั้นไว้ไม่อยู่อีกต่อไป อดบ่นกับพี่น้องสาวคนสนิทไม่ได้ “คนตระกูลเฉินมีสันดานแบบนี้เองเหรอ เสียแรงที่แม่ฉันยังชมว่าเธอมีเหตุมีผล เป็นแม่สามีที่ดีที่ใคร ๆ ในแวดวงต่างพากันชื่นชม”
เจียงหนิงหนิงได้กลิ่นเผือกขึ้นมา จึงใช้ข้อศอกสะกิดเอวเธอ “ร้ายจริงนะ นึกว่าเธอตั้งใจมาเยี่ยมฉัน ที่แท้ก็เพื่อหลบการดูตัวนี่เอง”
เมื่อถูกจับไต๋ได้ แก้มของไป๋ม่านก็แดงระเรื่ออย่างไม่เป็นธรรมชาติ เธอเอนศีรษะซบไหล่อีกฝ่ายแล้วทอดถอนใจ “หนิงหนิง เธอเป็นดาวนำโชคของฉันจริง ๆ”
คราวก่อนช่วยแผ้วถางมหามรรคสู่การกลับเมืองหลวงให้เธอ มาคราวนี้ก็ทำให้เธอมองเห็นธาตุแท้ของมารดาเฉินล่วงหน้า จนมีเหตุผลอันชอบธรรมในการปฏิเสธการดูตัว
เธอไม่อยากรีบแต่งงานเลยแม้แต่น้อย
เพียงแต่มารดาไป๋รู้สึกว่าสภาพความเป็นอยู่ในชนบทลำบากเกินไป สงสารลูกสาวจนน้ำตานองหน้าแทบทั้งวัน