เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หนิงหนิง เธอกำลังมองอะไรกันอยู่น่ะ”
เดินมาได้ครึ่งทางก็หยุดกะทันหัน ไป๋ม่านมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัยใคร่รู้
ทิวทัศน์บนเกาะกลางทะเลงดงาม อาคารพักอาศัยครอบครัวทหารตั้งตระหง่านอยู่เป็นหลัง ๆ บริเวณกลางเขา
ทุกบ้านล้วนเป็นบ้านเดี่ยวพร้อมลานส่วนตัว เปิดประตูก็หันหน้าออกสู่ทะเลทันที
แตกต่างจากเรือนสี่ประสานในเมืองหลวงอย่างสิ้นเชิง
“ถ้าฉันได้อยู่ที่นี่ก็คงดีสินะ” ไป๋ม่านเกิดความอิจฉาขึ้นมาในใจ “ทุกวันได้ไปเก็บของทะเลริมฝั่ง ตกปลาสักพัก นาน ๆ ทีก็ดูแลแปลงผักของตัวเอง วันเวลาคงจะสุขสบายมากแน่ ๆ”
เจียงหนิงหนิงส่ายหน้า “ชีวิตบนเกาะกลางทะเลเรียบช้าและเงียบสงบเกินไป เหมาะสำหรับมาพักผ่อน เข้าออกก็ไม่สะดวก คนที่ชอบความครึกครื้นอย่างเธอคงอยู่ไม่ชินแน่นอน วันหลังถ้าเธออยากขึ้นเกาะมาเที่ยว ก็มาหาฉันได้ทุกเมื่อนะ”
“ได้สิ!” ไป๋ม่านกอดเธอด้วยความดีใจ